Wprowadzenie relikwii św. Jadwigi Śląskiej i poświęcenie odnowionej kaplicy sióstr Jadwiżanek w Wieruszowie
Biskup kaliski Damian Bryl poświęcił odnowioną kaplicę i elewację budynku Zgromadzenia Zakonnego sióstr św. Jadwigi w Wieruszowie oraz wprowadził do kaplicy relikwię św. Jadwigi Śląskiej.
Siostry Jadwiżanki w budynku swojego zgromadzenia prowadzą od 1989r. Przedszkole Publiczne Zgromadzenia Sióstr św. Jadwigi. Zgromadzenie ma swoją siedzibę przy ulicy Teklinowskiej na terenie parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Wieruszowie – Podzamcze.
Na samym początku Eucharystii odbyło się wprowadzenie relikwii przez biskupa wraz z przedszkolakami kończącymi swój rok edukacyjny:
Biskup Damian Bryl wspomniał o odnowionej kaplicy, przywitał siostry Jadwiżanki i wychowanków przedszkola:
W homilii biskup diecezji kaliskiej okazał wdzięczność siostrom Jadwiżankom za ich obecność i działania przynoszące widoczne owoce:
Kaznodzieja zachęcał do wspólnej modlitwy „razem” w odnowionej kaplicy:
Siostry Jadwiżanki, znane oficjalnie jako Zgromadzenie Sióstr św. Jadwigi, to wspólnota zakonna powstała z inspiracji życiem i duchowością św. Jadwigi Śląskiej. Ich charyzmat wyrasta z troski o człowieka – szczególnie tego najbardziej potrzebującego – oraz z głębokiego przekonania, że miłosierdzie jest najpełniejszym wyrazem wiary. Jadwiżanki od początku swojej działalności łączyły modlitwę z konkretną służbą: opieką nad ubogimi, chorymi, samotnymi i dziećmi pozbawionymi wsparcia.
Współcześnie siostry kontynuują tę misję w placówkach wychowawczych, domach opieki, parafiach i ośrodkach pomocy. Charakterystyczna dla nich jest cicha, pokorna praca wykonywana bez rozgłosu, ale z ogromną wrażliwością na ludzkie cierpienie. W duchowości zgromadzenia centralne miejsce zajmuje Eucharystia, modlitwa wstawiennicza oraz naśladowanie postawy św. Jadwigi – kobiety, która potrafiła łączyć głęboką kontemplację z aktywną troską o innych. Jadwiżanki przypominają, że świętość nie jest oderwana od codzienności, lecz rodzi się właśnie w niej: w cierpliwości, służbie i miłości bliźniego.
Św. Jadwiga Śląska (1174–1243) była jedną z najbardziej wpływowych kobiet średniowiecznej Polski. Księżna, żona Henryka Brodatego, matka, fundatorka klasztorów i szpitali, a jednocześnie osoba o niezwykłej pokorze i duchowej głębi. Jej życie to przykład harmonii między odpowiedzialnością polityczną a chrześcijańską miłością bliźniego.
Jadwiga zasłynęła z działalności charytatywnej: osobiście odwiedzała chorych, wspierała ubogich, wykupywała więźniów, a w Trzebnicy założyła klasztor cysterek, który stał się centrum modlitwy i kultury. Po śmierci męża zamieszkała tam na stałe, prowadząc życie pełne ascezy i modlitwy. Jej wpływ na losy Śląska był ogromny – łagodziła konflikty, wspierała pojednanie między rodami i dbała o rozwój duchowy oraz materialny regionu. Kanonizowana w 1267 roku, do dziś pozostaje patronką Śląska, małżeństw, rodzin i pojednania. Jej postać jest symbolem kobiecej siły, mądrości i miłosierdzia, a jej duchowe dziedzictwo inspiruje zarówno siostry jadwiżanki, jak i wszystkich, którzy chcą łączyć wiarę z konkretną troską o drugiego człowieka.
Tekst, audio i zdjęcia: Szymon Raczyński/Radio Rodzina Kalisz
